Waarom echte verandering niet begint met wilskracht, maar met leren omgaan met de momenten waarop je wilt opgeven
Het begint vaak met een wens: afvallen
15 kilo.
Misschien 20.
En als je bekend met het jojo-effect…
heb je dat al vaker gedaan.
Dus je weet hoe het moet.
En begint weer opnieuw.
Maar vraag jezelf eens oprecht af:
waar begin je eigenlijk weer opnieuw mee?
Vaak met precies dezelfde aanpak.
Dezelfde regels.
Dezelfde stem die zegt:
“Dit keer moet ik er écht voor gaan.”
Naar welke stemmen luister jij?
Sta daar eens bij stil: herken je deze twee?
De eerste: je oude vertrouwde dieetcoach
Die vertelt wat je moet doen en vooral niet moet doen.
Hoe streng je moet zijn.
Dat je het moet volhouden.
Dat je beter je best moet doen.
Dat werkt vaak prima.
Op de korte termijn.
Maar als het écht had gewerkt…
zou je nu niet weer opnieuw hoeven beginnen.
De tweede: je kritische stem
- Zie je wel, het lukt je weer niet.
- Je hebt geen discipline.
- Waarom kan jij dit niet gewoon?
Samen maken ze het zwaar.
De één legt de lat hoog.
De ander haalt je naar beneden.
Geen wonder dat het als een gevecht voelt!
Waarom werken oplossingen buiten jezelf vaak niet?
Dan ga je zoeken naar een nieuw dieet, een nieuwe app of een nieuw methode.
Naar oplossingen buiten jezelf.
Maar ook daar loop je vast.
Want die oplossingen kennen jou niet.
Niet jouw dagen.
Niet jouw stress.
Niet jouw moeilijke momenten.
Ze geven je regels. Maar geen maatwerk.
Waar gaat het eigenlijk écht om?
Die 15 of 20 kilo….. dat is zelden het echte doel.
Daaronder zit iets anders. Iets veel belangrijkers.
Je wilt:
- je fitter voelen
- meer energie
- rust rondom eten
- je vrijer voelen in je lichaam
Het gaat niet om je gewicht.
Het gaat om hoe je in het leven wilt staan.
En daarmee beschrijf je iets belangrijks:
👉 De versie van jezelf waar je naartoe wilt.
👉 Jouw toekomstige zelf.
Werken met je toekomstige zelf als kompas
Je toekomstige zelf — die al heeft bereikt wat jij wilt — is geen droombeeld.
Het is een versie van jou die:
- moeilijke momenten heeft gehad
- heeft willen opgeven
- fouten heeft gemaakt
- en heeft geleerd wat werkt
Juist op moeilijke momenten maakt zij voor jou het verschil.
Want wanneer jij je gefrustreerd, boos, moe of gestrest voelt, raak je sneller verstrikt in oude patronen.
Je kiest dan vaker voor gedrag dat op korte termijn oplucht, maar je op lange termijn niet helpt.
Dat komt deels doordat dit gedrag ingesleten is, maar ook doordat stress je denken vernauwt. Stress zorgt voor zwart-wit denken en maakt dat je minder andere mogelijkheden ziet waardoor je sneller teruggrijpt op wat bekend is.
👉 Je toekomstige zelf kan je helpen om daaruit te stappen.
En precies dat geeft je mogelijkheden voor een andere reactie
Niet met nog méér discipline.
Niet met nóg strenger zijn.
Maar met:
👉 anders leren omgaan met die momenten
Je toekomstige zelf helpt je daarbij.
Niet omdat zij geen moeilijke momenten meer heeft.
Maar omdat zij daar anders mee omgaat.
Je toekomstige zelf is niet sterker — maar vaardiger
Zij heeft nog steeds:
- trek
- stress
- geen zin
Maar zij raakt daar niet meer in verstrikt.
👉 Niet door wilskracht.
👉 Maar door andere keuzes.
Het verschil in denken
Waar jij nu misschien denkt:
- laat maar
- morgen weer een dag
- het maakt nu toch niet meer uit
Zal je toekomstige zelf niet zeggen:
"Ach, het maakt niet uit… we zien morgen wel weer."
Want als dat nog steeds haar houding was geweest…
stond ze nu niet waar jij wilt zijn.
De vraag die alles kan veranderen
Op het moment dat het lastig wordt, stel je jouw toekomstige zelf de vraag:
👉 Wat dacht en deed jij op dit moment?
Die vraag zorgt voor iets belangrijks: ruimte.
Je stapt even uit de automatische reactie.
En kijkt anders naar de situatie
Hoe zou dat er uit kunnen zien?
Je toekomstige zelf zou op de vraag 'Wat dacht en deed jij op dit moment?' als volgt kunnen reageren:
’s Avonds moe op de bank dacht ik:
👉 “Dit is zo’n moment. Ik ga nu bewust genieten van wat ik wil eten en stop wanneer het genoeg is.”
Na een stressvolle dag dacht ik:
👉 “Ik pak eerst even 10 minuten rust. Nu weer direct snoepen en snaaien gaat me niet echt helpen.”
Na ‘te veel’ eten dacht ik:
👉 “Oké , het is wat is. Wat is nu de volgende stap die ik weer in de goede richting kan zetten?”
Na een drukke dag en geen zin om te sporten dacht ik:
👉 “Ik hoef niet te kiezen tussen voluit sporten of niets doen. Misschien is even 10 minuten wandelen vandaag precies genoeg.
Niet streng. Maar mildheid.
En stappen blijven zetten in de goede richting.
Waarom dit werkt?
Omdat je iets fundamenteel verandert:
Van automatisch reageren naar bewuster kiezen voor wat je wilt doen.
Niet perfect maar wel weer een kleine stap vooruit.
Misschien wil je het eens proberen?
Zou je hier eens mee willen experimenteren?
Gewoon op een lastig moment vandaag?
Op het moment dat je merkt dat het lastig wordt, stel je aan je toekomstige zelf de vraag:
“Wat dacht en deed jij op dit moment?”
Niet om het direct perfect te doen.
Maar om het vandaag op een lastig moment anders dan anders te doen
Dat experimenteren is echt de moeite waard.
Uit onderzoek blijkt dat mensen betere keuzes maken wanneer ze zich meer verbonden voelen met hun toekomstige zelf.
Contact maken met je toekomstige zelf helpt om even afstand te nemen van het moment — een techniek die bekend staat als zelfdistantiëring. Dit is een psychologische techniek waarbij je mentaal een stapje terugdoet om een situatie of emotie vanuit een ander perspectief te zien. Bijvoorbeeld door de ogen van je toekomstige zelf. Door mentaal 'vooruit te reizen' verminder je impulsiviteit, maak je rationelere keuzes en vergroot je jouw zelfcontrole..
© 2026 Mathilda Wijma – mathildawijma.nl. Alle rechten voorbehouden. Dit artikel is origineel gepubliceerd op mathildawijma.nl. Niets uit dit artikel mag worden verveelvoudigd of openbaar gemaakt zonder schriftelijke toestemming van de auteur.